Een etentje met vrienden - Simona, Ruben, Marco en Gigi - bij Gigi thuis. Dat mooi, oud huis in Amsterdam Noord met de schitterende keuken die me jaloers maakt iedere keer dat ik er ben. :)
Gigi heeft gekookt en we hebben in de tuin gegeten, met koude Lugana wijn erbij.
Voordat we gingen eten heb ik spritz gemaakt (je kunt de ingrediënten - prosecco, Campari, gin en sinaasappel - op de tafel zien) en ontdekt dat mijn versie van deze aperitivo te sterk is voor mijn vrienden uit Veneto (Simona en Marco, echte veneti). Ze drinken liever een lichtere versie met bubbly mineraal water gespritzt direct uit een plastic fles: maak een gat in de dop en pers de fles bovenop het glas zodat het water uit het gat direct erin spuit. Tip van Marco, beter dan een sodafles! :)
Gigi heeft een superlekkere pasta met verse artisjokken, inktvis en mul bereid (zie foto onder). Na de pasta waren Marco en ik aan de beurt met de bereiding van kleine zeeduivels. Heel simpel, zou je denken: alleen olijfolie extravergine, witte wijn en platte peterselie. Mooi niet, dus. Om eerlijk te zijn had ik nooit eerder zeeduivel gemaakt en was niet echt tevreden over het resultaat. Voor mijn gevoel had de vis langer gegaard moeten worden maar ik was bang de mooie, kleine witte "staartjes" te verpesten met een te lange kooktijd. Zeeduivel is een soort vis waarmee ik meer wil experimenteren, dat is zeker.
Bedankt Gigi voor de altijd warme gastvrijheid en het altijd fantastisch eten!
De spritz is een van mijn favoriete cocktails, vooral gedronken met mijn vrienden op een terras of in de tuin, "al fresco", zoals de Amerikanen het noemen (maar niet de Italianen, ook al klinkt het Italiaans - bij ons heet het "all'aria aperta", in de buitenlucht). Het is een fantastisch drankje, ideaal bij lekkere hapjes op warme avonden zoals deze laatste. Met dit weer, als ik niet zeker wist dat Italië en Nederland toch twee verschillende planeten zijn, zou ik bijna denken dat ik in mijn eigen land ben...
Een van mijn vrienden, de Italiaanse architect en kunstenaar Claudio Varone, maakt niet alleen prachtige wandtapijten van gekleurd felt maar ook de beste spritz ever. Hij gebruikt Campari om zijn spritz de felle kleur en de karakteristieke iets bittere smaak te geven maar in sommige delen van Veneto (de streek waar de spritz vandaan komt) maakt men deze cocktail liever met Aperol (wat mij betreft ietsje te zoet) of met de bittere Cynar, gemaakt met artisjokken.
We hebben gisteravond nog van Claudio zijn cocktailkunsten kunnen genieten en het is me eindelijk gelukt om HET recept te "stelen" (grazie Claudio!) na zoveel tijd dat ik het in deze weblog wilde publiceren.
Omdat Claudio iedere spritz in een apart glas maakt en niet in een grote kan zijn de beschreven ingrediënten genoeg voor een eenpersoons spritz.
Als je geen Prosecco hebt, gebruik droge witte wijn en een beetje mineraal water mét gas voor de onmisbare bubbels.
Ingrediënten:
1/4 Campari
3/4 Prosecco
1 scheut gin
evt. mineraal water met bubbeltjes
1 schijfje sinaasappel
1 aardbei
1 vers muntblaadje
Meng Campari, Prosecco en een gin door elkaar. Voeg eventueel een scheut mineraalwater om de spritz iets "lichter" te maken.
Garneer met een sinaasappelschijfje, een aardbei en een muntblaadje.
Salute!

Samen koken, samen eten. Twee van mijn favoriete bezigheden.
Veel vrienden aan een grote tafel, bubbels, gelach, hapjes en één "groot" gerecht.
Twee lamsbouten van ongeveer 3 kg per stuk, ontbeend en simpel op smaak gebracht met fijngesneden rozemarijn, hele knoflooktenen, zout en peper aan de binnenkant, honing aan de buitenkant.
Een recept van vriend Gigi Bazzani, fantastische kok en grote vleesexpert, helaas afwezig.
Eenmaal opgerold en vastgebonden met rolladetouw masseer ze met honing en leg ze in een grote braadslede met rooster (fantastisch deze van Ikea). Leg ze bovenop de rooster, dus, zodat het vlees overal een mooi korstje krijgt.
Besprenkel de lamsbouten met een beetje olijfolie extravergine en leg ze in de voorverwarmde oven - op 100-110°C - voor circa 2,5 uur. Meet af en toe de kerntemperatuur op. Als die 55°C bereikt zijn ze klaar, mooi sappig en rosé van binnen.
Laat het vlees 10 minuten in de braadslede rusten bedekt met aluminiumfolie en snijd daarna in plakken.
Een foto van de gare bouten heb ik niet, we waren aan het eten en moesten het vlees snel snijden voordat het koud werd.
Laatste reacties